هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو

هرجا که روم پرتو کاشانه تویی تو

در میکده و دیر که جانانه تویی تو

مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو

مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه

این روز ها برام خیلی سخت گذشت خیلی. همش دارم لحظه شماریی می کنم برای رفتن اما اینقدر این روز ها دیر میگذرد که خدا می داند.

این چند روزه سعی کردم به همه زنگ بزنم و خداحافظی خییلی سخته وقتی زنگ می زنی به مادر بزرگی که آرزوش هست که فقط توی این دنیا بره به خانه خدا و نمی تونه بره و حالا من دارم می رم خیلی سخته وقتی زنگ می زنی به دوستان همه دارند گریه می کنند و تو هیچی نمی تونی بگی هیچ حرفی انگاری لال شده ای و دیگه نمی توانی سخن به زبان بیاوری نمی دانی اصلان چی باید بگویی. خیلی سخته، حتی تصورش هم سخته اما…

امشب ساعت ۱۱ شب ۸۷/۴/۲۴ به امید خدا راهی سرزمین وحی خواهم شد. ابتدا به مکه و از انجا با اتوبوس به سمت مدینه خواهیم رفت.

سلام مادر بزرگ ، سلام خاله ، سلام عمه، سلام عمو ، سلام…

-سلام

خوبید

- مرسی تو خوبی

ممنون

-ممنون

دارم می رم خانه خدا امشب

-خوش به حالت

-مارا هم دعا کن

-رفتی اونجا چند رکعت از طرف منم نمار بخون

-یادت نره ما رو ،حتما ما رو هم دعا کنیا

دلم می گیره

حتما شما که جای خود داری حتما حتما

انشالله قسمت شما هم بشه

-انشالله

-گریه

-گریه

-گریه

-گریه

.

.

.

دیگر نمی دانم چه بگویم

-یادت نره برای پدرت هم دعا کنی ،حتما بجای اون هم اعمال یک حج رو انجام بده یادت نره ها اون دستش از این دنیا کوتاهه تویی که باید براش انجام بدی

-گریه

خدایا  پر از دردم خدایا ، ببین خدایا …

مدد یا رب چو من بی تاب باشم

مبادا در گنه مرداب باشم

مدد کن بنده ای با عشق گردم

به شوق طاعتت بی تاب باشم

گناهم بسته در ظلمت دلم را

که روز  از پرتو مهتاب باشم

همی ترسم که از سویت نگارم

سحر آید ولی من خواب باشم

سیه بختم که شب ها تا سحر گاه

لب تشنه کنار اب باشم

خمار باده ذکر نگارم

به دنبال شرابی ناب باشم

نمی خواهم پس از این بار الها

برایت بنده ناباب باشم

خانه خدا در سال ۲۰۱۲ چنین شکلی خواهد داشت

برای دیدن عکس در سایز اصلی بر روی عکس کلیک کنید